De Staat van de Noordzee beschrijft de ecologische toestand van de Noordzee op basis van diverse wetenschappelijke onderzoeken. Het Uitvoeringsbureau MONS (Monitoring, Onderzoek, Natuurversterking en Soortenbescherming) stelde het rapport op in opdracht van het Noordzeeoverleg.

Het Noordzeeoverleg

Het Noordzeeoverleg voert op consensus gericht overleg over de uitvoering van het Noordzeeakkoord. In artikel 7.9 is afgesproken dat de rijksoverheid iedere 2 jaar de ‘Staat van de Noordzee’ publiceert. Hierin wordt gerapporteerd over de effecten van beheer en de resultaten van de monitoring op de Noordzee, inclusief de beschikbare informatie over de commerciële visbestanden.

Ontwikkeling naar een gezonde Noordzee

De Staat van de Noordzee is de eerste editie van de reeks die uitgebracht wordt gedurende de looptijd van het programma MONS (Monitoring, Onderzoek, Natuurversterking en Soortenbescherming). Het MONS-programma loopt tot 2030. De Staat van de Noordzee geeft een overzicht van de ecologische toestand van de Noordzee en beschrijft de factoren die van invloed zijn op die toestand. Met die informatie kan o.a. het Noordzeeoverleg gesteund worden bij het voeren van overleg over de belangrijke voedsel-, natuur- en energietransities die spelen op de Noordzee.

De partijen van het Noordzeeoverleg hebben waardering voor de informatie en inzichten die de Staat van de Noordzee biedt. Het is belangrijk om periodiek een “foto” te maken van de ecologische staat van de Noordzee, als feitenbasis voor de effecten van de uitvoering van de drie transities. De boodschap uit het rapport is dat het niet goed gaat met de natuur in de Noordzee. Monitoring en onderzoek van de impact van maatregelen, zoals natuurversterkend bouwen op zee en het effect van de recente kottersanering, is van groot belang. De Noordzee is de drukste zee op aarde, waar heel veel bij elkaar komt, maar waar we tegelijkertijd ook heel goed voor moeten zorgen. Meervoudig gebruik van gebieden op zee kan oplossingen bieden voor de weg naar een gezonde Noordzee. Tegelijkertijd laat de Staat van de Noordzee zien dat niet alles mogelijk is, de natuur moet beschermd en hersteld worden om tot een gezonde Noordzee te komen.

Voorzitter Sybilla Dekker: “Met de Staat van de Noordzee heeft het Noordzeeoverleg een transparante informatiebron in handen als basis voor het communiceren over (en bewaken van) de voortgang richting het gezamenlijke doel uit het Noordzeeakkoord: een gezonde Noordzee te midden van de voedsel-, natuur- en energietransities. Zoals deze eerste editie laat zien is er nog een lange weg te gaan om dat doel te realiseren.”

Rapport

Staat van de Noordzee

Gerelateerd nieuws

Uitdagingen van een grote stad: Amsterdam onder de loep

“Je moet niet elke stoeptegel goed willen leggen. Kies de scheefste.” Volgens Amsterdamse wethouder Hester van Buren draait stadsbestuur om prioriteiten stellen. In een stad waar bewoners rond Schiphol wakker liggen van vliegtuiglawaai en andere wijken vragen om betere bereikbaarheid en schonere straten, zijn keuzes onvermijdelijk. In gesprek met PONT vertelt Van Buren hoe zij in die dossiers haar afwegingen maakt.

Toekomstvisie Limburg 2050: integraal kompas voor een provincie in transitie

De provincie Limburg heeft de Toekomstvisie Limburg 2050 vastgesteld. Daarmee kiest Limburg voor een heldere en samenhangende koers richting de lange termijn. AT Osborne werkte samen met PosadMaxwan, Stec Groep, Goudappel en Generation Energy in een consortium dat de provincie ondersteunde bij de ontwikkeling van deze integrale visie.

Gezond en duurzaam eten vraagt om meer dan richtlijnen

De afgelopen maanden presenteerden Nederland, de Verenigde Staten en de internationale EAT-Lancet-commissie hun vernieuwde voedingsrichtlijnen. De Verenigde Staten lanceerden een tegenstrijdig advies: een sterke focus op rood vlees en dierlijke producten, terwijl tegelijkertijd wordt ingezet op het beperken van verzadigd vet - een voedingsstof die juist voorkomt in deze dierlijke producten. De adviezen van Nederland en EAT-Lancet klinken een stuk gebalanceerder.

Ruimte voor energiegemeenschappen

Toen ik het coalitieakkoord las, moest ik onwillekeurig terugdenken aan de energiecrisis van een paar jaar geleden. De paniek, de onmacht, de rekeningen die door het dak gingen. We ontdekten toen pijnlijk hoe kwetsbaar we zijn als samenleving als energie volledig een marktproduct is, verhandeld aan de hoogste bieder. Wie geen buffer had, betaalde de prijs. Letterlijk.