Wetsvoorstel implementatie richtlijn duurzaamheidsrapportering

De CSRD verplicht bedrijven van grote(re) omvang te rapporteren over hun inspanningen op het gebied van ESG (environment, social, governance): duurzaamheid met het oog op milieu, mens en degelijk bestuur. Ten grondslag aan deze rapportageplicht ligt de zogeheten dubbele materialiteitsanalyse (‘DMA’): een grondig onderzoek naar welke thema’s het meest relevant (materieel) zijn voor het bedrijf in kwestie.

Het wetsvoorstel sluit volledig aan bij het voorstel van de CSRD, met daarbij de opmerking dat waar er ruimte bestond, Nederland de richtlijn zo ‘lastenluw’ mogelijk heeft overgenomen. Dit zou tot minimale lastenverzwaring voor het bedrijfsleven moeten leiden – er is zodoende aangesloten bij bestaande wetssystematiek en wettelijke controleregels (i.e. voor de controle van o.a. de DMA, dataverzameling en rapportage door externe accountants).

Daarnaast worden door het kabinet, in samenwerking met verschillende organisaties, initiatieven ontplooid om het bedrijfsleven zo goed mogelijk te ondersteunen. In het bijzonder wordt de aandacht hier gericht op het MKB dat onderdeel is van de waardeketens van grotere, rapporterende bedrijven.

Interessant detail is dat in de bijgevoegde beslisnota bij de Kamerbrief wordt gesproken over de regelmatig terugkerende discussies in de media (het Financieele Dagblad wordt bij naam genoemd) over de mogelijkheid die de CSRD biedt om niet-accountants de wettelijke controle op te laten uitvoeren. Hierover wordt gesteld dat hier verder onderzoek naar gedaan zal worden zodra de CSRD geïmplementeerd is. Wie weet dat hier in de toekomst dus extra ruimte wordt geboden voor bedrijven in hun keuze voor de controlerende partij.

Een juridische basis 

Dit is goed nieuws in het kader van de rechtszekerheid van in Nederland opererende bedrijven, dit betekent immers dat er (eindelijk) een juridische basis wordt geboden voor het opstellen van de duurzaamheidsrapportage. De discussies die op Europees niveau spelen met betrekking tot het zogenaamde omnibus vereenvoudigingspakket doet hier verder niet aan af, een volgende update in dit kader – met als doel vereenvoudiging van het regelgevingslandschap in Europa – wordt verwacht eind februari 2025. Eventuele wijzigingen met betrekking op de CSRD zijn dus überhaupt nog ver weg, laat staan dat er al enig zicht is op wat mogelijke aanpassingen met zich mee zouden brengen.

Over de auteurs

  • Sake van der Meulen

    Sake van der Meulen is senior managing consultant bij Schuttelaar & Partners: "Met mijn juridische achtergrond weet ik de complexe wet- en regelgeving te vertalen naar concrete plannen en acties om hier actief mee aan de slag te kunnen. Hoewel (Europese) regels broodnodig zijn, blijven dit middelen – geen doel. Het doel is immers een duurzamere wereld, zowel voor nu en voor komende generaties. Daarom denk ik graag mee over hoe de regelgeving ook een strategische en/of transformatieve rol in jouw bedrijf kan spelen. Zo is duurzaamheid niet alleen een uitdaging, maar bovenal een kans."

Gerelateerd nieuws

Ruimte voor energiegemeenschappen

Toen ik het coalitieakkoord las, moest ik onwillekeurig terugdenken aan de energiecrisis van een paar jaar geleden. De paniek, de onmacht, de rekeningen die door het dak gingen. We ontdekten toen pijnlijk hoe kwetsbaar we zijn als samenleving als energie volledig een marktproduct is, verhandeld aan de hoogste bieder. Wie geen buffer had, betaalde de prijs. Letterlijk.

Nieuwe Europese regels voor het vernietigen van onverkochte producten: wat betekent dit?

Per juli 2026 treedt de Ecodesignverordening voor duurzame producten in werking, die bedrijven verplicht om onverkochte producten niet langer te vernietigen, met name in de kleding- en modebranche. Wat betekent dit voor uw onderneming en hoe kunt u zich voorbereiden? In dit artikel leggen wij uit welke ondernemingen onder de nieuwe regels vallen, welke verplichtingen er zijn en wat de gevolgen zijn voor uw processen en rapportage.

Gezondheidsrisico’s PFAS raken mensenrechten, maar de Nederlandse Staat doet volgens de rechtbank voldoende

De rechtbank Den Haag oordeelde op 11 februari dat de Nederlandse Staat op dit moment voldoende doet om de verspreiding van PFAS tegen te gaan en om maatregelen te treffen tegen de risico’s van PFAS die al in het milieu aanwezig zijn. De rechtbank benadrukt dat gebruik en verspreiding van PFAS gezondheidsrisico’s met zich meebrengt. Het College legt hier uit wat de rechtbank oordeelde, wat PFAS met mensenrechten te maken heeft en wat een mensenrechtelijke benadering van PFAS-beleid inhoudt.

Vier jaar water en bodem sturend: hoe ziet de praktijk eruit?

Vier jaar geleden koos het toenmalige kabinet ervoor water en bodem sturend te maken bij ruimtelijke keuzes. Hoe is die ambitie geland in de praktijk? Twee onderzoekers van de Rotterdam School of Management namen zeven bouwprojecten onder de loep.