NIS2 is een Europese richtlijn die door elk land wordt vertaald naar nationale wetgeving. In een aantal Europese landen is dit al gebeurd. In Nederland verwachten we dat de wet in het tweede kwartaal van 2026 van kracht wordt. Veel bedrijven die onder NIS2 vallen, vragen zich af wat zij precies moeten doen om te voldoen aan deze nieuwe regels.

Wat vraagt NIS2 van leveranciersmanagement?

Robert van Vianen, Partner BDO Digital, ging onlangs in gesprek over de invoering van NIS2 en de impact op leveranciersmanagement met Jasper Nagtegaal, Directeur Digitale Weerbaarheid bij toezichthouder RDI, Noël Jansen, Senior Manager BDO Digital, en Bas Dijkhuizen Head of Competence Center Infrastructure HERO.

Van Vianen ziet in de praktijk dat bedrijven zich in eerste instantie richten op compliance en op zoek zijn naar handvatten om aan NIS2 te voldoen. Er zijn volgens hem geen pasklare antwoorden of lijstjes om af te vinken. Hij adviseert bedrijven uit te gaan van een risicoanalyse van de eigen organisatie en in gesprek te gaan met leveranciers. ‘Waar zitten de risico’s? En hoe kunnen leveranciers helpen deze te adresseren?’

Veel bedrijven hebben al procedures om risico’s bij hun leveranciers te beoordelen. De implementatie van leveranciersmanagement volgens NIS2 begint voor hen dan ook niet vanaf nul. Het draait vooral om coördinatie. Daarbij speelt de directie een belangrijke rol, maar ook afdelingen zoals legal en supply chain moeten hierbij worden betrokken. Bovendien bevatten processen die zijn opgezet voor andere wet- en regelgeving, zoals ESG, ook componenten die bruikbaar zijn voor NIS2.

Het is aan bedrijven om te bepalen waar toeleveranciers, voor zover deze niet vallen onder NIS2, aan moeten voldoen. In de praktijk is het hebben van een ISO-certificering vaak een goed startpunt. Voor kritische toeleveranciers kan een audit of het recht om te gaan kijken worden toegepast. Een andere mogelijkheid is het opstellen van scenario’s van wat er gebeurt als een leverancier in gebreke blijft. Hoewel de aandacht vaak vooral op leveranciers is gericht, is het net zo belangrijk om de eigen organisatie zo in te richten dat zij snel kan reageren op mogelijke risico’s.

Nu starten met digitale weerbaarheid

Als toezichthouder adviseert Jasper Nagtegaal bedrijven aan om nú al te starten met het versterken van hun digitale weerbaarheid . ‘Ga in gesprek met je toeleveranciers en maak ze medeverantwoordelijk. Kijk samen naar wat belangrijk is en neem daarop maatregelen.’ Het is volgens hem belangrijk dat bedrijven dit zelf goed doen. ‘Het toezicht gaat uit van: tell me, show me and prove me. De toezichthouder kijkt straks niet alleen of je op papier voldoet, maar wil ook bewijs zien in beleid, audits en certificeringen. Zelfs rapportages aan de directie worden meegenomen om te kijken hoe serieus het onderwerp wordt genomen.’

Van Vianen benadrukt dat bedrijven nu hun strategie moeten bepalen en aan de slag moeten gaan. Er is geen reden om te wachten tot alle details duidelijk zijn; wat je nu opzet, kun je later altijd verbeteren. De kernvraag die je jezelf moet stellen is: ‘Wat gebeurt er als het mis gaat bij een leverancier?’ Met die vraag kun je de hele organisatie uitleggen waar de risico’s liggen.

Over de auteurs

  • Robert van Vianen

    Robert van Vianen is Partner Risk Services - Cyber Security & Privacy bij BDO Digital.

Gerelateerd nieuws

Nederland als privacygidsland: voorbij het DPIA-infuus

Tijdens de Nationale Privacy Conferentie op 28 januari 2026 opende Bart Schellekens met een prikkelende vraag: kan Nederland zich positioneren als privacygidsland? In zijn lezing – en in het gesprek dat PONT | Data & Privacy daarna met hem voerde – schetste hij een land dat op een kantelpunt staat. “Ik denk dat we het in Nederland heel goed doen. Een ruim voldoende is denk ik terecht”. Maar dat betekent niet dat er geen werk meer aan de winkel is.

AI-geletterdheid: wat moet de OR hiermee?

AI en machine learning doen in hoog tempo hun intrede binnen Nederlandse organisaties. Denk aan ChatGPT‑achtige systemen, analyse‑tools of geautomatiseerde besluitvorming. Deze technologieën kunnen processen versnellen en kwaliteit verhogen, maar brengen ook risico’s met zich mee voor werknemersrechten, arbeidsomstandigheden en werkgelegenheid.

AI is niet meer weg te denken, maar tegen welke prijs?

Kunstmatige intelligentie (AI) heeft in recordtempo de sprong gemaakt van technologische belofte naar alledaags hulpmiddel. Op kantoor, in de klas, bij de overheid en ja, ook in de journalistiek is AI inmiddels een vast onderdeel van het werkproces. Wie in 2026 nog denkt dat het een speeltje is voor techbedrijven, hoeft alleen maar een willekeurig gemeentehuis binnen te lopen. Nederlandse ambtenaren gebruiken steeds vaker AI-toepassingen bij hun werk, meldde de Volkskrant onlangs. Vooral bij gemeenten is het gebruik sterk toegenomen.

Controleren van je werknemers

Het komt vaak voor dat werkgevers vermoedens hebben van ongewenst gedrag bij werknemers, zoals diefstal bij cliënten, mishandeling, onrechtmatig delen van foto’s of structureel onvoldoende functioneren (vooral bij thuiswerken). Ingrijpen kan noodzakelijk lijken, maar het ontbreken van bewijs schept juridische risico’s.