Lidstaten besteden zestig procent (32,1 miljard euro) van de subsidies uit het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) aan activiteiten die grootschalige en niet-duurzame landbouw aanmoedigen.

Volgens het WWF gaat het om praktijken die natuurlijke habitats verwoesten en boeren minimale steun bieden voor een rechtvaardige transitie naar duurzame en klimaatbestendige activiteiten.

Ook directe subsidies uit andere sectoren dragen bij aan natuurverlies. Bij geldstromen naar de visserij gaat het om 59 tot 138 miljoen euro, bij transportinfrastructuur om 1,7 tot 14,1 miljard en bij de waterinfrastructuur om 1,3 tot 2 miljard, zo valt in het rapport te lezen.

Het WWF noemt het een schril contrast met Europese Biodiversiteitsstrategie 2030, waarvoor jaarlijks 48 miljard euro nodig is voor bescherming en herstel. Lidstaten zouden jaarlijks 18 miljard achterlopen op deze doelstelling.

Het WWF wil nu dat regeringen en de Europese Unie een juridisch bindend raamwerk opzetten voor een tijdige en rechtvaardige afbouw van deze subsidies. Ze willen een heroriëntatie van deze subsidies naar op natuur gebaseerde oplossingen die Europese burgers tegen het veranderende klimaat beschermen.

Rapport

Can Your Money Do Better?

Samenvatting

Over de auteurs

  • Jaël Poelen

    Jaël Poelen is Nieuwsredacteur duurzaamheid en klimaat bij PONT.

    PONT | Data & Privacy

Gerelateerd nieuws

Verbetering van het elektriciteitsnet van de EU vereist krachtige inspanningen

Om de energieonafhankelijkheid van de EU te vergroten en klimaatverandering tegen te gaan, is een gemoderniseerd elektriciteitsnet nodig waarin meer hernieuwbare energie kan worden geïntegreerd en dat kan worden aangepast aan de toenemende elektrificatie. Om dit te bereiken moet de EU haar inspanningen opvoeren, zo blijkt uit een nieuwe analyse van de elektriciteitsnetten in de EU door de Europese Rekenkamer.

Klimaat

Akkerbouw en veehouderij: regels hinderen samenwerken

Effectieve samenwerking tussen akkerbouwers en veehouders kan een bijdrage leveren aan kringlooplandbouw en milieudoelen zoals het verbeteren van biodiversiteit. Bijvoorbeeld door land uit te wisselen tussen akkerbouwer en veehouder. Maar de praktijk is weerbarstig, zegt Femke Meulman, onderzoeker Transitie en Innovatie: “ Agrarisch ondernemers ervaren dat veel wet- en regelgeving gericht is op individuele en sectorale bedrijfsvoering, met focus op het maximaliseren van winst op korte termijn. Dit staat samenwerking vaak in de weg.” Wat moet er gebeuren om die struikelblokken weg te nemen?

Hoe corruptie wereldwijd de klimaataanpak ondermijnt

Overheden en internationale organisaties besteden jaarlijks miljarden aan klimaatmaatregelen, maar volgens schattingen van de VN is dit slechts een fractie van het benodigde geld. Bovendien zijn zowel de ontwikkeling en uitvoering van klimaatbeleid kwetsbaar voor corruptie. Ook op andere manieren draagt corruptie bij aan de klimaatcrisis en ondermijnt het de klimaataanpak.

Waarom energiegemeenschappen de energiehubs van de toekomst zijn

Op het eerste gezicht lijken energiegemeenschappen en (smart) energiehubs twee verschillende concepten. Ze hebben echter gemeenschappelijke kenmerken en bewegen steeds meer naar elkaar toe als reactie op de toenemende schaarste aan energie en netcapaciteit. Beide bieden een innovatieve benadering van het omgaan met energievoorziening en -gebruik, maar ze verschillen in hun structuur en doelgroep. Beide verdienen aandacht vanuit beleid als slimme oplossing in de strijd tegen netcongestie. In dit artikel worden de verschillen en overeenkomsten tussen deze concepten uiteengezet en wordt uitgelegd waarom energiegemeenschappen de energiehubs van de toekomst zijn.

Klimaat