Vroeger ontkenden we het bestaan van trauma op preverbale leeftijd en werden baby’s zelfs onverdoofd geopereerd. Ook seksueel misbruik werd gebagatelliseerd. Het trauma bestond niet of was zogenaamd aangepraat door behandelaren (verdrongen trauma’s of verborgen herinneringen), omdat ze er toch niet over konden praten. Tegenwoordig weten we beter en het onderzoek van Tsang voegt weer een stukje kennis toe aan de effecten van vroegkinderlijk trauma, die we serieus moeten nemen.

Psychotrauma

Psychotrauma is een algemene term voor het niet om kunnen gaan met een schokkende gebeurtenis, die ernstige stress en angst oplevert (2). De laatste jaren zijn de mechanismen in de hersenen en het stress systeem goed onderzocht. Dat trauma kan al rond de geboorte ontstaan (3) en leiden tot verminderde zelfregulatie (4).

Ook trauma bij jonge kinderen, door bijvoorbeeld geweld in de buurt (5) of seksueel misbruik in de vroege (pre-verbale) kindertijd, laat soms diepe sporen achter, met name door verminderde (sociaal-emotionele) zelfregulatie. Dat gebrek aan zelfregulatie leidt tot internaliserende problemen (angst, depressie) en externaliserende problemen (boosheid, agressie).

Niet ieder kind ondervindt dezelfde mate van gevolgen. Sommige kinderen zijn waarschijnlijk gevoeliger dan andere kinderen en ondervinden later meer problemen (differentiële gevoeligheid (6). Naar schatting zo’n 30 procent van de kinderen is extra gevoelig voor omgevingsinvloeden en ontwikkelt later meer problemen. Het lijkt erop dat er in de hersenen en met name in het limbische systeem een permanente (over) reactie op mogelijke dreiging ontstaat (7). Dat is precies wat Vionna Tsang in haar proefschrift over de slachtoffertjes van de zedenzaak vond.

Gevolgen zedenzaak Robert M.

Tsang onderzocht 45 kinderen van 42 ouders, op latere gevolgen van het seksueel misbruik door Robert M, over een langere periode. De resultaten lieten zien dat bij 28-38 procent van de kinderen sprake was van internaliserende problemen en bij 14-30 procent van externaliserende problemen. Bij deze kinderen was er ook sprake van aan misbruik gerelateerd seksueel afwijkend of grensoverschrijdend gedrag (21-49 procent). Ook vonden de onderzoekers in 40 procent problemen met de hechting. Ook ouders bleken veel stress te hebben: bij 27 procent van de ouders werd ondanks alle hulpverlening een vorm van een posttraumatische stres stoornis (PTSS) gevonden. Dit had waarschijnlijk ook invloed op de kinderen. Toch worden deze uitkomsten niet altijd serieus genomen.

Is (vroegkinderlijk) trauma een ‘woke’ opvatting?

In veel landen en in de wetenschappelijke literatuur (8) wordt vroegkinderlijk trauma tegenwoordig serieus genomen. Hanno Sauer schrijft echter in zijn recente boek (‘Moraal’, p. 313) over trauma dat onderhevig zou zijn aan betekenisverschuiving. Daar haken sommige mensen gretig op in. Zij komen telkens weer met het hardnekkige ‘hervonden herinneringenverhaal’ dat vroegkinderlijk trauma aangepraat zou zijn door therapeuten.

Pepijn van Erp (Skepsis) beschreef de grondlegger van de PTSS, Bessel van der Kolk bij ‘Zomergasten’ als een charlatan (9). Max Pam deed daar in de Volkskrant op 19 juli 2022 nog een schepje bovenop. Van der Kolk en veel andere wetenschappers hebben het niet over verdrongen trauma’s, maar over de invloed van vroegkinderlijk trauma op het stress-systeem en de gevolgen voor de ontwikkeling van kinderen. Renate Curfs van de Telegraaf trapte op 2 maart jl. ook al in die val door het weer te hebben over verdrongen herinneringen, aangepraat door therapeuten.

Uiteraard mag iedereen in onze democratie beweren wat hij wil en zelfs dat, in weerwil van wetenschappelijke kennis, de aarde plat is. Maar het ontkennen van veel wetenschappelijk bewijs doet slachtoffers, behandelaren en onderzoekers die vroegkinderlijk trauma wel serieus nemen geen goed en dat is schadelijk. De les van Vionna Tsang over het drama rond Robert M., maar ook de trauma’s van al die kinderen die in onveilige situaties leven, moeten we ter harte nemen, want die kinderen en hun ouders hebben er vaak de rest van hun leven last van.

Dat zijn we de samenleving, onze kinderen, hun ouders en behandelaren verplicht.

  1. Tsang, V. M. W. (2024). The deepest wounds are the immeasurable ones: The scars of the

  2. Amsterdam sexual abuse case. [Thesis, Universiteit van Amsterdam].

    1. https://www.ggzstandaarden.nl/zorgstandaarden/psychotrauma-en-stressorgerelateerde-stoornissen/over-psychotrauma-en-stressorgerelateerde-stoornissen

    2. 3. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29729285/

      4. A. Marsman (2020). Voorbij dis-ease en dis-order: onderzoek naar de langdurige impact van tegenslag in de kindertijd in relatie tot geestelijke gezondheid (Universiteit Maastricht)

      5. https://acamh.onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/jcpp.13929

      6. Belsky J, Zhang X, Sayler K. Differential susceptibility 2.0: Are the same children affected by different experiences and exposures? Development and Psychopathology. 2022;34(3):1025-1033. doi:10.1017/S0954579420002205

      7. Avery, S., Clauss, J. & Blackford, J. The Human BNST: Functional Role in Anxiety and Addiction. Neuropsychopharmacol 41, 126-141 (2016). https://doi.org/10.1038/npp.2015.185

      8. https://www.researchgate.net/profile/Laura-Mandelli/publication/278161027_The_role_of_specific_early_trauma_in_adult_depression_A_meta-analysis_of_published_literature_Childhood_trauma_and_adult_depression/links/5ac5e9bca6fdcc051daf6d7b/The-role-of-specific-early-trauma-in-adult-depression-A-meta-analysis-of-published-literature-Childhood-trauma-and-adult-depression.pdf en: https://d1wqtxts1xzle7.cloudfront.net/67060743/ca5dd06660eebaf807edfa5760d9ab751958-libre.pdf?1620392500=&response-content-disposition=inline%3B+filename%3DTrauma_in_early_childhood_Empirical_evid.pdf&Expires=1710078983&Signature=ebqEXFMv0nEBgrS~w8f9tBeJ8zPezQ~hgco5c-~riw2QE2pjBaNwWuYVq8AKr3WDFgkGmKx6Yoq3yksBs5NOzb9nOIXevn5isvFvWU2CdxSgK~KRPIJ2EsxOD9BrGOmG3-Ag~njXWTiE7PDOvGhHxejdBG3GbNe0Z9eYOUfRlSedtC3IKoQmr6vHprkP~2-tJ1oVdv3Dv6S80WpFhRO6Ez-hzI1Xfj1eSH8cMUCFsZAICRJKHX72A1nMppGnH5bf4Lkm0om7hxjUUzGdTexgN1XtkQskirhcohSsIqVizP402djl-uKiu3jntxM7~BpJx5IPamidUmTcFtPu4kh2wQ__&Key-Pair-Id=APKAJLOHF5GGSLRBV4ZA

      9. https://kloptdatwel.nl/2022/07/12/bessel-van-der-kolk/

Over de auteurs

  • Peer van der Helm

    Peer van der Helm is sinds 2014 lector Residentiele Jeugdzorg van Hogeschool Leiden, en in 2021 is hij benoemd tot bijzonder hoogleraar onderwijs en zorg aan de Universiteit van Amsterdam. Hij doet samen met een team onderzoekers en docenten onderzoek naar het leef- en leerklimaat voor jongeren die het in onze samenleving minder getroffen hebben, bijvoorbeeld in de jeugdzorg, het speciaal onderwijs en gezinshuizen. Ook doet het lectoraat onderzoek naar het werkklimaat onder medewerkers van instellingen en het speciaal onderwijs. Het doel van dit onderzoek is het verbeteren van het klimaat in de instellingen om daarmee de ontwikkelingskansen van jongeren te vergroten. Om weer deel te nemen aan de samenleving, is het voor deze jongeren erg belangrijk van groot belang voor participatie in onze samenleving. Hij studeerde psychologie en promoveerde in 2011 aan de Vrije Universiteit Amsterdam op onderzoek naar het leefklimaat in de Justitiële Jeugdzorg.

Gerelateerd nieuws

Oproep gezondheidsorganisaties: verbeter aanpak alcoholschade

Gezondheidsorganisaties maken zich zorgen over de omvang van alcoholschade en roepen staatssecretaris Karremans op om maatregelen te nemen. Uit een recente peiling door het Trimbos-instituut, blijkt dat bijna 1 op de 5 deelnemers voor hun 18e jaar een negatieve ervaring heeft meegemaakt met iemand die alcohol dronk. Bij ongeveer de helft werd de ervaring veroorzaakt door een ouder of verzorger. Ook blijkt uit onderzoek van VeiligheidNL dat het aantal ongevallen na alcoholgebruik op de eerste hulp, ruim drie keer zo hoog is als voorheen bekend.

Zorg & Sociaal

Strategisch koersen vanuit vertrouwen

Wij geloven dat sociaal ontwikkelbedrijven een belangrijke rol kunnen blijven spelen om mensen effectief aan het werk te helpen, ook in de context van groeiende financiële uitdagingen (zie onze vorige blog hierover). Ons adagium daarvoor is strategisch(er) samenwerken in de hele keten. Hoe dat eruit kan zien, beschrijven wij met een drietal toekomstvisies voor gemeenten, ontwikkelbedrijven én ketenpartners. Deze blog bevat toekomstvisie 1: strategisch koersen vanuit vertrouwen.

Zorg & Sociaal

Misstanden in de opvang van alleenstaande minderjarige vluchtelingen: "We constateerden talrijke vormen van geweld."

Op opvanglocaties en bij opvanggezinnen voor alleenstaande minderjarige vluchtelingen vinden zeer regelmatig misstanden plaats, zo blijkt uit onderzoek van BNNVARA-programma Zembla. In dit programma trekken voormalige medewerkers van voogdij-instantie Nidos aan de alarmbel. Abdessamad Bouabid, universitair docent Criminologie aan Erasmus School of Law, vertelt in het programma over zijn onderzoeksbevindingen over geweld in de overheidsopvang van alleenstaande minderjarige vreemdelingen.

Hoe maken we steden leefbaar in tijden van groei en ongelijkheid?

In de 21e eeuw zal twee derde van de wereldbevolking in steden leven. Globalisering, nieuwe technologieën, massamigratie en toenemende ongelijkheid – de stad van de toekomst is geen vanzelfsprekend succes. Hoe betrekken we kwetsbare groepen? Welke rol speelt slimme technologie in het besturen van een stad? En wat is er nodig wil een stad in de toekomst duurzaam en rechtvaardig kunnen zijn?